Milaan Areas

Click on images to enlarge

Brera


Ten noordwesten van Piazza della Scala begint het netwerk van kleine staatjes van de wijk Brera, ook bekend als “La Citadella dell'Arte”, de citadel van de kunst. De smalle straatjes met keienbestrating (kinderhoofdjes) en de oude gebouwen herinneren ons eraan dat Milaan niet altijd een moderne industriële metropool is geweest.

Brera is altijd het middelpunt geweest van het anti-conformisme, de bohemien scene met de vele ateliers studio's, kunstgaleries, tegenwoordig afgewisseld met dure winkels en sjieke bars. Zowel overdag als s'avonds is het de moeite waard te wandelen door de Via Fiori Chiari, Via Fiori Oscuri, Via Ponte Vetero en Via Mercato. Vanaf Largo Formentini, via de Via Madonnina, bereikt men de Chiesa di Santa Maria del Carmine (15e eeuw), niet ver van het magnifieke San Sempliciano uit de vroeg christelijke tijd.

In Via Brera, in het hart van deze wijk, bevindt zich het imposante 17e eeuwse Palazzo Brera, vroeger een jezuïtencollege, waar sinds 1776 de Accademia delle Belle Arti (Academie voor Schone Kunsten) zetelt en waar bekende kunstenaars hebben gestudeerd, zoals de schilder Lucio Fontana en de ontwerper Piero Fornasetti, en hebben les gegeven zoals de beeldhouwer Mario Marini. In het Palazzo kan men de prachtige kunstcollectie van de Pinacoteca en de oude Bibliotheek van Brera bewonderen.

De weg in noordelijke richting volgend komt men bijna ongemerkt in de zone van Corso Garibaldi, en nog iets verder van Corso Como, een van de hot spots voor Milano “da bere” (aperitief, borrel) en een belangrijk kruispunt van winkelstraten.

Click on images to enlarge

Duomo


Het historische centrum van Milaan heeft een nogal regelmatige en ronde vorm met een compacte bouw en infrastuctuur, typisch voor middeleeuwse steden. Het centrum is niet erg groot en voor een groot deel niet toegankelijk voor auto's. Te voet is zonder twijfel de beste manier om de stad te bekijken. De prachtige Dom, waarvan de constructie teruggaat naar het begin van de 14e eeuw, is gestart door Franse bouwers. Met zijn gothische vormen bekleedt met roze-wit marmer uit Candoglia domineert hij het grote plein ervoor, dat altijd overvol is met toeristen, straatverkopers en Milanezen op weg naar hun werk. Deze imposante kathedraal heeft 135 torenspitsen en 3.400 beelden met als toppunt het beeld van de Madonnina (de kleine Madonna), het symbool van de stad.

Naast de Dom bevindt zich de imposante Vittorio Emanuele ll Passage, een echte straat overkoepeld door een constructie van ijzer en glas, die het Domplein met het plein van de Scala verbindt. Deze Passage wordt ook wel de zitkamer van Milaan genoemd. De lange passage wordt gekruist door een kortere arm. Op de kruising bevindt zich een grote achthoekige ruimte waar de overkapping een transparante koepel vormt, een waar juweel van 19e eeuwse bouwkunde.

Het Scala plein is genoemd naar het Scala theater, beroemd over de hele wereld als tempel van opera en muziek. De bouw hiervan dateert uit de 18e eeuw en is het werk van de architect Piermarini. Het theater is recent gerestaureerd en de technische ruimtes gerenoveerd door de architect Mario Botta. Tegenover de Scala bevindt zich Palazzo Marino, gebouwd in de 16e eeuw door Galeazzi Alessi, en tegenwoordig het stadhuis.

Aan het Domplein grenzen ook het Palazzo dell'Arcivescovado (Paleis van de Aartsbischop) en het oude Palazzo Ducale (Dogenpaleis), tegenwoordig Palazzo Reale (Koninklijk Paleis) en gerestaureerd in neo-klassieke stijl door Piermarini, de architect van de Scala. Het Domplein overstekend komt men bij de Via en Piazzetta dei Mercanti (koopmannenstraat en pleintje) waar zich het Palazzo della Ragione (1228) bevindt (Paleis van de Reden); deze vertegenwoordigen het echte middeleeuwse hart van de stad en de herinnering aan het tijdperk van de Stadstaten. Niet ver hiervandaan bevinden zich Via Peroni en Via Spadari waar mooie gastronomische winkels zijn. Vanaf Piazza Cairolo richting de Castello Sforzesco (kasteel van de Sforzesco familie) lopend, komt men in de Via Dante, een drukke winkelstraat alleen voor voetgangers waar ook volop gelegenheid is voor een hartige snack. Via Torino en Corso Vittorio Emanuele beginnen vanaf het Domplein in verschillende richtingen en bieden eindeloos veel mogelijkheden voor winkelen. Beide straten zijn dan ook altijd vol met jongelui driftig op zoek naar koopjes.

Via Torino doorlopend kan men de kerk Chiesa Santa Maria presso San Satiro bewonderen welke in 1476 gebouwd werd door Donato Bramante (m.u.v. de facade uit de 19e eeuw).

Click on images to enlarge

Parco Sempione


Wandelend door de loopstraat Via Dante kan men aan het eind de imposante kantelen van Castello Sforzesco waarnemen. Het kasteel (14e eeuw) is gebouwd waar destijds de stadsgrenzen waren door de Visconti familie (toenmalig de Signori-Regenten). Later is het in handen gekomen van de Sforza familie, de nieuwe Signori. Het heeft een radicale verbouwing ondergaan in de 19e eeuw toen het kasteel de spil werd waaromheen de stad zich uitbreidde in de neo-klassieke periode. De belangrijkste elementen in deze transformatie zijn Foro Bonaparte, de halfronde structuur van gebouwen die de monumentale kroon vormen voor het kasteel, en Parco Sempione (Sempione park) welke zijn oorsprong vindt in Piazza d'Armi (Plein van de Wapens).

Als je langs de grote fontein loopt voor de ingang van het kasteel en de indrukwekkende binnenplaats oversteekt in noordwestelijk richting, kom je bij Parco Sempione.

Parco Sempione is het grootste park van Milaan. Met zijn regelmatige vorm en zijn waterpartijen, onverharde paden en grote grasvelden, is het een vredige oase van rust en op mooie zondagen een ontmoetingsplek waar ook gevoetbald wordt en muziek gemaakt. Aan de zuidwestkant van het park ligt het indrukwekkende 20e eeuwse Palazzo della Triennale (paleis van de drie jaarlijkse kunsttentoonstelling), tegenwoordig museum van Design, en de Branca Toren van de architect Gio Ponti.

Ten noordwesten van het park wijst de Napoleontische Arco della Pace (Boog van Vrede) richting Parijs. Rondom liggen sjieke bars welke overvol zijn op avonden van de “movida milanese”. Langs de noordkant van het park ligt de mooie Arena Civica (Stads Arena) welke stamt uit de neo-klassieke periode tijdens Napoleon.

Vlakbij de Arena, in Via Piero della Francesca, zijn allerlei winkels en artisanale zaakjes en ook goedkope bars en restaurants. Aan de oostkant ligt het Milanese Chinatown, met Via Paolo Sarpi als middelpunt waaromheen zich veel bijzondere winkeltjes, oude bars en traditionele pizzerias bevinden.

Niet ver hiervandaan is de Cimitero Monumentale (Monumentale Begraafplaats), een toerististische trekpleister vanwege de ontelbare en waardevolle beelden en grafmonumenten ter ere van de belangrijke families uit de industriële Milanese bourgeoisie.

Click on images to enlarge

Porta Garibaldi


Sinds de tweede wereldoorlog is de transformatie van het gebied rond Porta Garibaldi-Repubblica het middelpunt van verhitte discussies. Het hele gebied, gelegen tussen Corso Como en de wijk Isola (Eiland), met het station Garibaldi daarin centraal gelegen, telt verschillende bouwprojecten welke het stadsgezicht radicaal zullen veranderen.

Corso Garibaldi en Corso Como rekenen zich onder de belangrijkste straten van Milaan waar je de zg. “movida milanese” kan aanschouwen (hier gebeurt het!) en je hart kan ophalen aan winkelen.

Het Isola (Eiland) district ligt ten noorden van Station Garibaldi. Het viaduct over de treinrails is niet erg mooi, maar biedt spectaculaire stadsgezichten. Isola is een residentiële wijk met een sterke identiteit, verworven door de mix van Milanese inwoners met immigranten, artiesten, studenten en een groeiend aantal yuppies. Op zaterdagochtend, wanneer de buurtmarkt van Piazzale Lagosta plaatsvindt, is dit zeker een bezoekje waard. Isola is een pittoresk en goedkoop deel van de stad en biedt een variëteit aan bars en goedkope trattorie (eettentjes). Via Borsieri, Via Porro Lambertenghi en Piazza Minniti vertegenwoordigen de kern van deze levendige wijk.

Ten oosten ligt het Stazione Centrale (Centraal Station), gebouwd in de jaren '30 naar een oud ontwerp in Assyrische Babylonische stijl, door architect Stacchini.

Click on images to enlarge

Porta Romana


Het zuidelijke deel van Milaan ligt rond een van de oudste kernen van de stad, Corso di Porta Romana, welke zich uitstrekt van het centrale Piazza Missori tot Piazza Medaglie d'Oro waar de Spaanse 17e eeuwse Porta Romana (Romeinse Poort) staat. De Corso loopt in zuidoostelijke richting naar de oude Via Emilia die Milaan met Rome verbond. Rond het centrale deel van Porta Romana, grenzend aan Piazza San Nazzaro, staat het schitterende 15e eeuwse complex van de Filerete della Ca' Granda, een oud ziekenhuis waar nu de Università Statale (Staatsuniversiteit) van Milaan is gehuisvest. Hier zijn allerlei goedkope bars waar studenten elkaar ontmoeten voor een kop koffie, een drankje of om iets te eten. Op Piazza San Navarro, waar ook een kerk staat met dezelfde naam, moet je vooral niet de lekkernijen missen van pasticceria (banketbakkerij) Panarello uit Genua. Verder in zuidoostelijk richting ligt links van de Corso de kleine Via Orti (groentetuin straat) hetgeen aangeeft dat dit vroeger platteland was.

Hoewel klein biedt dit straatje toch diverse mogelijkheden om iets te drinken of gezellig buiten te eten.

In het gebeid rond Porta Romana bevindt zich ook de Bocconi Universiteit, het meest prestigieuze instituut op economisch en managerial vlak. Ernaast ligt het Ravizza Park waar momenteel verscheidene oude pakhuizen verbouwd worden tot kantoorcomplex en condominium. In het bijzonder zijn hier de hoge residentiële flats van architect Fuksas het noemen waard. Deze zone biedt ook een selectie van de beste bars, discotheken en live muziekgelegenheden van de stad. Echter, ondanks het grote aanbod van interessante plekken (m.n. groeiend rond en voorbij via Ripamonti) om de avond door te brengen heeft dit gebied geen echt centrum.

Click on images to enlarge

Porta Ticinese


De wijk Ticinese ontleent zijn naam aan de Corso di Porta Ticinese (Corso van de Ticinese Poort) welke start vanaf de Carrobbio aan het einde van Via Torino, en verder zuidwaards loopt tot Porta Ticinese. Tussen de Carrobbio en het begin van de Corso passeer je de San Lorenzo Basiliek met zijn zuilen uit de 3e eeuw na C, welke waarschijnlijk resten zijn van een oud badhuis uit het Romeinse tijdperk. De Corso loopt langs langs het wijdse en slingerende Parco delle Basiliche (Park van de Basilieken), dat zich uitstrekt tussen de eerder genoemde San Lorenzo Basiliek en de Basiliek van Sant'Eustorgio, een van de belangrijkste romaans-gothische monumenten van de stad. In het klooster van de Sant'Eustorgio Basiliek huist tegenwoordig het Museo Diocesano (Dioceense Museum) en vanuit de kerk komt men bij de prachtige Portinari Kapel uit de 15e eeuw, een meesterwerk van Solari.

Dit gebied is een van de centra van de “movida milanese”, iets om niet te missen laat op de avond en in de vroege uurtjes. Het wordt vooral bezocht door jongelui en biedt een hoeveelheid aan winkels en trendy gelegenheden. Naast de Porta Ticinese is de Darsena, het grote kunstmatige bassin dat het begin (of eind) aangeeft van de bevaarbare kanalen, de zg. Navigli. Al heel lang is dit het favoriete stadsdeel van artiesten, muzikantenen en dichters die het de typische bohemiensfeer hebben gegeven hetgeen nog steeds voelbaar is. Dit ondanks dat de oude washuizen en volkse behuizing zijn omgebouwd tot kunstateliers en antiekwinkels en dat de oude boten die langs de kanalen liggen nu dienst doen als “dehors” (buitenterras) van de ervoor gelegen etablissementen.

Op de laatste zondag van iedere maand staan de kades van de Naviglio Grande vol met stalletjes voor de antiekmarkt. Belangrijk om te weten is dat de marktwaar aan strenge controles wordt onderworpen die de kwaliteit waarborgt (tijden zijn van 09:00 - 14:30 info 02 89409971).

Ten zuidwesten, voorbij de voetgangersbrug vol met graffiti van Porta Genova, ligt het gebied van via Tortona, voormalig een arbeiderswijk met huizen met balustrades en fabrieken, nu vol met winkels, ateliers en ontwerpstudios. Absoluut het bekijken waard is het Armani Theater, ontworpen door architet Tadao Ando en de Pomodoro stichting, als optimaal voorbeeld van hergebruik van oude industriële constructies. Gedurende de jaarlijkse Salone del Mobile (meubelbeurs) in April biedt de zone rond via Tortona talloze showrooms, evenementen en feesten tot diep in de nacht.

Click on images to enlarge

Quadrilatero d'oro


Dit gebied, ook wel informeel als “Montenapo” genoemd, is waar de de meest belangrijke internationale ontwerpers zich tentoonstellen en elkaar de loef afsteken.

Het is een van de meest bekende winkelzones ter wereld en wordt kararkteriseert door een magische sfeer. Slenterend door de straatjes van de gouden vierhoek, Via Montenapoleone, Via Sant' Andrea, Via della Spiga en Via Borgonuovo, kan men behalve prachtige haute couture winkels ook de beste designermerken aantreffen, de trots van “made in Italy”.

Corso Venezia start vanaf Piazza San Babila en loopt van het centrum noordoostwaarts langs de schitterende Giardini Pubblici (Publieke Tuinen). Behalve een imposante residentiële architectuur met zijn Liberty stijl gebouwen en neo-klassieke paleizen biedt deze zone ook prestigieuze musea en galerieën, onder meer het Museo delle Scienze Naturali (Museum voor Natuurwetenschappen) en het Planetario (Planetarium) , beide gelegen in de Giardini Pubblici. Verder is er het Museo d'Arte Moderna (Museum voor Moderne Kunst) met schilderijen en beelden uit de 19e eeuw en het Padiglione d'Arte Contemporaneo (Paviljoen van Hedendaagse Kunst) in Via Palestro.

Corso Venezia eindigt met de Porto Venezia, een neo-klassieke Poort. Vanaf hier, in dezelfde richting als Corso Venezia, loopt de meer dan een kilometer lange Corso Buenos Aires, een modernere en vooral commerciële straat. Het is de ruggegraat van de ontwikkeling van de stad volgens de bestemmingsplannen tussen de 19e en 20e eeuw.

Ook de wijk rond Piazza Lima begint steeds drukker bezocht te worden, met name door zijn elegante straten met etnische restaurants en trendy bars.

Click on images to enlarge

San Babila


The San Babila district, as it currently appears, arises from important transformations of Milano dating between the fascist era, before the second world war, and the post-war reconstruction of the 50’s and 60’s. Its westernmost part, with a regular grid of roads and wide tree-lined avenues, arose from the piani urbanistici/town-planning projects of the period between the 19th and 20th centuries that drove the city expansion at the time.

Well-know showrooms of interior design are to be found around the Fascist San Babila square, in particular: Via Durini, Corso Monforte and Porta Vittoria. Not far from here is another example of Fascist architecture, the impressive Courthouse (“Palazzo di Giustizia”). Behind the palace rise the complexes of Rotonda Besana, of Umanitaria and of Santa Maria della Pace.

At the end of Corso di Porta Vittoria, towards east, opens Cinque Giornate square with its monument in memory of the five days of battles in 1848 to free Milan from the Austrians. North-east of the square, around Piazza Tricolore and Piazza Risorgimento, one can find elegant streets denoting a simple yet wealthy neighbourhood, dotted with interesting shops, cafés and restaurants.

Closer to Giardini Pubblici, there are magnificent buildings, some of the most extraordinary examples of early 20th century architecture. Near via Mozart and via Serbelloni are Villa Necchi Campiglio, by P.Portaluppi and the Sola-Busca house, with sculptures by Adolfo Wildt.

Click on images to enlarge

Sant’Ambrogio


De Magenta zone, die zijn naam ontleent aan de zogenoemde Corso Magenta, maakt deel uit van het compacte stadsdeel dat het centrum van Milaan karakteriseert. Corso Magenta is de belangrijkste oost/west as van het centrum van de stad naar Magenta-Novara, richting Turijn. Naast de magnifieke Chiesa di Santa Maria delle Grazie met het bijzondere koepeldak van Bramante bevindt zich het Cenacolo (Laatste Avondmaal) van Leonardo da Vinci. Een paar honderd meter verder kan je de Basilica di Sant'Ambrogio bewonderen, een typisch voorbeeld van de Romaanse architectuur uit Lombardije: een absolute must.

Achter de Basiliek vormen haar kloosters de oorspronkelijke kern van L'Università Cattolica del Sacro Cuore (de Katholieke Universiteit van het Heilig Hart).

In de wijk rond Corso Magenta, en dan vooral ten noorden van de Corso, vindt je veel van de mooiste residentiële gebouwen van Milaan. Op Piazza Cadorna tegenover het gelijknamige station, staat een beeldhouwwerk van Claes Oldenburg, “naald, draad en knoop” genoemd, wat aangeeft dat Milaan ook als stad van Kunst gezien wil worden, in plaats van alleen ambachtelijk.

Het gebied dat zich van hieraf uitstrekt tot het centrale Piazza Cordusio is het traditionele financiële hoofdkwartier, waar veel bars zijn stampvol jonge bankemployees.

Ten zuiden en westen van de Corso worden de cafés en bars informeler en zijn vooral gericht op de studenten van de Università Cattolica del Sacro Cuore.

Doorlopend van Corso Magenta naar het westen, voorbij Piazzale Barracca, komt men uit in Corso Vercelli, moderner en drukker, welke samen met Corso Buenos Aires een van de polen van de stad betreft qua winkelen: talrijke bars, traiteurs en luxe winkels maken het zeer levendig en plezierig.

In de aangrenzende via Marghera zijn behalve interessante boetieks, ook voortreffelijke gelaterie (ijssalons) waar het mogelijk is het beroemde italiaanse ijs te proeven.

Newsletter - Schrijf u in